Darmgezondheid & parasieten

Nog geen half jaar geleden ging het niet zo lekker met me. Ik kon amper lopen, was hele dag door moe, had een onrustige buik en een wazig hoofd. Een lichaam vol ontstekingen.

Mijn healthcoach adviseerde me om te starten met een parasietenkuur.
Wat? Parasieten? In mijn lichaam? No way!

Dus ik liet dat idee varen en startte ik noodgedwongen met reguliere medicatie. Het moest maar…

In dezelfde week kwam het Paddison Programma op mijn pad en leerde ik hoe belangrijk je darmen zijn voor je gezondheid. Om je goed te voelen heb je een goed immuunsysteem nodig en 80% hiervan begint in onze darmen.

Als dat daar niet lekker zit kunnen er van allerlei chronische klachten ontstaan. Ik leerde dat door het helen van je darmen met de juiste voeding je van veel klachten af kunt komen. Ook van chronische ontstekingen. Ik raakte geïnspireerd. Dit MOEST ik proberen.

Na een paar maanden waren de meeste pijn in mijn voeten, vermoeidheid en brainfog zo goed als weg. 😊 Wel ervaarde ik nog steeds PDS-achtige klachten.

“Skat, je hebt een parasiet”, zei mijn healthcoach weer.

Parasieten, kleine organismes die zich in de darmen, lever of longen bevinden. Die lekker met je mee-eten, zich vermenigvuldigen, je immuunsysteem aantasten en kunnen zorgen voor allerlei klachten, waaronder PDS en ontstekingen.

Naar idee he? Vaak denken we dat parasieten alleen in gebieden met een slechte hygiene voorkomen, maar niets is minder waar. Ook hier blijken veel mensen (onbewust) rond te lopen met een parasitaire infectie. Meegenomen vanuit de tropen of opgelopen in de eigen omgeving;  via familie & vrienden, op het werk, school, in restaurants, op de camping.  Het doen van een jaarlijkse parasietenkuur is dan ook een aanrader.

En dus… startte ik met een parasietenkruidenkuur van Dr. Clarks, via www.heelnatuurlijk.nl. Bijna 3 weken verschillende capsules volgens een ingewikkeld schema.

Serieus, het effect is fantastisch! Ik voel me zoveel ‘lichter’ en opgewekter. Mijn lichaam is voelbaar meer in balans. Mijn buik is rustig en de pijn is nog verder weggezakt. Ik kan zelfs weer rennen op blote voeten rennen op koude straatstenen, iets wat ik nooit meer voor mogelijk had gehouden.

Heb je vermoedens van een parasitaire infectie? Zorg voor een goede voorlichting en begeleiding van een arts of healthcoach.
💚

Wil je meer lezen & zien van deze Reis naar Gezondheid? Volg me op Instagram @irene.journey.to.health

Verandering van Leefstijl: 4 maanden later

Leefstijl

15 weken geleden startte ik met het paddison programma om de symptomen van reuma te verminderen door een gezonde leefstijl: voeding, beweging & mindset.

Dat was en is niet zomaar iets. Deze verandering van leefstijl vraagt veel discipline, focus en tijd. Maar… het heeft me nu al zo veel opgeleverd.

✅ Ik heb veel meer energie. Van de hele dag vermoeid en smiddags op de bank, start ik nu ’s ochtends om 05.30 met yoga & meditatie en kom ik energiek de dag door.

✅ In december strompelde ik nog de trap af ’s ochtends. Nu ren ik de trap op en af met het grootste gemak. Dansen, spingen, rennen…het kan allemaal weer. De pijn ging van level 8 naar +/- 1. 

✅ Yoga: I made it! Vandaag dag 100 van de BikramYoga challenge! Hier was ik in december mee begonnen om de focus er goed in te houden. Inmiddels kan ik niet meer zonder. Het is mijn ‘morning moving meditation’ geworden.

✅ Fietsen: Een gouden investering: de inhome spinningbike. Daar fiets ik nu 5 x 30 min. per week op, terwijl ik een inspirerende podcast luister. Superefficient in t drukke gezinsleven. 

✅ Hardlopen: mijn oude hobby. Na 6 jaar kan het weer. Lekker buiten in het bos. Daar wordt ik héél blij van.

✅ De ‘brainfog’ in mijn hoofd is verdwenen. Jarenlang leefde ik in een soort van waas. Helder denken was niet mijn sterkste punt. Ik schreef het meestal toe aan de ‘zwangerschapshormonen’ die maar niet weg wilden, maar het bleek een side-effect van reuma te zijn, naast de vermoeidheid. Dat is nu weg. Mijn hoofd is weer ‘bright & clear’ en ik voel me veel meer aanwezig.

✅ Mijn creativiteit is terug! Voordat ik kinderen kreeg vond ik het heerlijk om creatief en intuitief te koken. Na de geboorte van onze eerste dochter en de diagnose RA die daarop volgde verloor ik deze passie. Mijn hoofd was te wazig, mijn lijf te pijnlijk. Boodschappen doen en iets simpels koken was vaak al te veel gevraagd. Gelukkig heb ik een hele lieve partner die dit stuk overnam. Sinds ik met het Paddison Programma ben gestart vind ik het weer heerlijk om naar de supermarkt te gaan en is mijn oude liefde voor koken dubbelendwars teruggekomen.

 ☝️Gaat het alleen maar goed? Nope, ik heb ook mijn struggles. Meer hierover in mijn volgende blog.

Wil je meer lezen & zien van deze Reis naar Gezondheid? 
Volg me op Instagram @irene.journey.to.health

2018, you’re one to remember!

Je brak, je schokte, deed pijn, je bracht strijd, twijfel, angst en verdriet,
je steunde, verbond, je leerde, liet me groeien, je verwarde en verraste me,

je gaf,  je bracht verstilling, acceptatie en uiteindelijk balans.

Verstilling

Wow wat een jaar…. terugkijkend op 2018 en mijn vorige blogs teruglezend voel ik weer even de enorme strijd die ik gevoerd heb. Een strijd met mezelf, mijn directe omgeving en met de medische wereld. Een strijd die nodig was om te komen waar ik nu ben.
Een strijd die ik nu niet meer als zodanig ervaar. Er is meer acceptatie, vertrouwen en balans. Gelukkig!

Ergens in de zomer was er een moment dat ik het echt niet meer wist, ik zat vol met twijfel, angst en ik kon bijna niet meer kon lopen van de pijn. Ik mailde het ziekenhuis dat ik waarschijnlijk toch met de gevreesde medicatie zou gaan beginnen.

Op het moment dat ik in deze overgave kwam, kwam er hulp en steun uit onverwachte hoeken. Zo kreeg ik een telefoontje van een orthomoleculaire stichting die mij wilde sponsoren, monitoren en begeleiden met een bepaald supplement, kreeg ik een reeks massagebehandelingen gericht op pijnverlichting aangeboden en was ik proefpersoon bij een zeer effectieve training om oude pijn uit je systeem te halen. 

Daarop volgde een bijzonder gesprek in het ziekenhuis, een dialoog waar ruimte en respect was voor beide visies op gezondheid en genezing. Ik had inmiddels besloten om, met alle hulp die op mijn pad kwam, mijn route zonder medicatie voorlopig voort te zetten. De angst en twijfel was inmiddels veranderd in een diepgeworteld vertrouwen in mijn lichaam en het zelfhelend vermogen ervan.

Sindsdien is mijn aandacht steeds meer naar binnen gegaan. In plaats van nog meer hulp en steun van buitenaf te zoeken, ligt de focus nu op de stilte. De stilte die ik vind door meditatie, die mij in contact brengt met de boodschappen van mijn lichaam en me bewust maakt van de kracht van mijn gedachten en intenties. De stilte… die een diephelend effect heeft.

Ik voel me inmiddel zoveel beter. Er is veel meer balans op alle vlakken en ik ben weer volop en met veel plezier aan het werk.
Ik focus me op positieve dingen, op gezond zijn en blijven. Dit wil niet zeggen dat ik helemaal geen pijn meer ervaar. De uitingen van reuma zijn soms nog voelbaar. In plaats van hier tegen te strijden, probeer ik dit nu zoveel mogelijk te omarmen en accepteren. ‘Let it be’, zoals mijn docent altijd zegt. Er geen einddatum aan geven, dus ook hierbij de controle laten varen… en dat is nog best een uitdaging.

Ik geloof in ieder geval dat het niet chronisch hoeft te zijn en dat de reuma dus weer helemaal uit mijn systeem kan verdwijnen. Door op zoek te gaan naar de oorzaak van de aandoening.

Wat ik leerde afgelopen jaar is dat je dit niet op maar één vlak kunt aanpakken. Je kunt heel gezond gaan eten maar als je verder niets doet aan je leefstijl met te veel stress of het innerlijke werk en onderliggende emoties negeert dan blijven de klachten. Het gaat om een aanpak op alle vlakken, op fysiek, mentaal, emotioneel en zelfs op energetisch/spiritueel niveau. Holistisch noemen ze dat ook wel… 😛  en op die manier probeer ik deze interessante en leerzame reis ook voort te zetten.

Een van mijn intenties voor 2019? Mijn hardloopschoenen aantrekken en weer voluit te kunnen rennen. Freedom! J

A very Happy & Healthy New Year!

Irene